Eentonig

“Is dat nou niet eentonig, die Sint Olavsroute?”, vroeg de Hollander met de basketbalpet in het wegrestaurant. Spiedend flitsten zijn bruine kraaloogjes van mij naar zijn vrouw, die in de rij voor de kassa stond met een zwaarbeladen dienblad. “Ja, … Lees meer

Zegen

Met grote ogen keek het meisje in de deuropening me aan. Haar lange rode haar was slordig opgestoken, haar mooie gezicht zat vol sproetjes. Ze droeg een wit shirtje op een dunne lange rok en ze liep op sokken. “Hej … Lees meer

Schelp

In mijn moeders keukenkast vond ik na haar dood een schaal vol Jacobsschelpen. Ik herinnerde me, dat ze die in de jaren ’70 en ’80 gebruikte om garnalensalade in op te dienen, als voorgerecht bij dinertjes. Natuurlijk had mijn moeder … Lees meer

Asociaal

Over ruim een maand is het zo ver: dan vertrek ik naar Zweden, om zes weken aan een stuk te gaan lopen*, helemaal alleen. Vooral dat laatste roept reacties op. “Dat je dat durft”, zeggen mensen. Of: “Wat ongezellig, zo … Lees meer

Zwaar

Soms vragen mensen: wat is er nou zo zwaar aan het hebben van een kind met autisme? Dat vind ik altijd een moeilijke vraag. Want zo op het eerst gezicht verschillen mijn kinderen niet zo veel van andere kinderen. Je … Lees meer